۷ اشتباه رایج در حفظ کردن لغت انگلیسی (و راه درستش)

بیشتر زبان‌آموزها زمان زیادی را صرف حفظ کردن لغت می‌کنند، اما بخش بزرگی از این زمان هدر می‌رود. نه به این دلیل که حافظه‌ی ضعیفی دارند، بلکه چون روشی را به کار می‌برند که با طرز کار حافظه جور نیست. در این مطلب هفت اشتباه پرتکرار را مرور می‌کنیم و برای هر کدام راه‌حلی عملی پیشنهاد می‌دهیم.

۱. حفظ کردن فهرست لغت بدون جمله

فهرست‌های دوستونه‌ی «واژه — معنی» ساده‌ترین شکل یادداشت لغت‌اند، اما واژه‌ی تنها، بدون بافت، خیلی زود فراموش می‌شود و حتی اگر یادتان بماند، نمی‌دانید چطور در جمله به کارش ببرید.

راه درست: برای هر واژه یک جمله‌ی کوتاه و ملموس بنویسید؛ ترجیحاً جمله‌ای که به زندگی خودتان مربوط است. مثلاً به جای «reluctant = بی‌میل»، بنویسید: I was reluctant to wake up early today.

۲. فقط از انگلیسی به فارسی مرور کردن

بازشناسی (دیدن واژه‌ی انگلیسی و فهمیدن معنی) بسیار ساده‌تر از به یاد آوردن (پیدا کردن واژه‌ی انگلیسی برای یک مفهوم) است. کسی که فقط در یک جهت تمرین کرده، متن را می‌فهمد ولی هنگام صحبت و نوشتن، واژه به ذهنش نمی‌رسد.

راه درست: وقتی واژه‌ای به خانه‌های بالای جعبه رسید، آن را در جهت معکوس هم مرور کنید. در یادساز کافی است «حالت معکوس» را در تنظیمات روشن کنید.

۳. یک‌شبه حفظ کردن صدها واژه

خواندن فشرده‌ی صدها لغت پیش از امتحان شاید برای فردا کمی جواب بدهد، اما همان‌طور که منحنی فراموشی نشان می‌دهد، بیشترش ظرف چند روز از ذهن می‌رود.

راه درست: روزی ۱۰ تا ۲۰ واژه‌ی جدید، همراه با مرور واژه‌های قبلی در فاصله‌های افزایشی. صد واژه در ده روز، با این روش، ماندگارتر از صد واژه در یک شب است.

۴. نادیده گرفتن تلفظ

واژه‌ای که فقط شکل نوشتاری‌اش را می‌شناسید، در فیلم و مکالمه برایتان ناآشناست. از آن بدتر، تلفظ اشتباهی که بارها در ذهن تکرار شده، بعدها به سختی اصلاح می‌شود.

راه درست: هر بار که کارت را می‌بینید، تلفظ را بشنوید و بلند تکرار کنید. جعبه‌های انگلیسی یادساز دکمه‌ی تلفظ دارند و با گزینه‌ی «تلفظ خودکار» هر واژه به محض نمایش خوانده می‌شود.

۵. حفظ کردن فقط یک معنی

بسیاری از واژه‌های پرکاربرد چند معنی دارند. مثلاً decline هم به معنی «کاهش یافتن» است و هم «رد کردن (یک پیشنهاد)». کسی که فقط یکی را حفظ کرده، در برخورد با دیگری گیج می‌شود.

راه درست: معنی‌های مهم را روی کارت بیاورید و برای هر معنی یک جمله‌ی نمونه بنویسید. اگر معنی‌ها خیلی متفاوت‌اند، برای هر کدام کارت جدا بسازید.

۶. یادگیری واژه‌های کم‌کاربرد

همه‌ی واژه‌ها ارزش یکسانی ندارند. بنا بر پژوهش‌های واژگانی، چند هزار واژه‌ی پرکاربرد بخش بسیار بزرگی از متن‌ها و گفت‌وگوهای روزمره را می‌پوشانند؛ در حالی که هزاران واژه‌ی دیگر شاید سالی یک بار هم به چشمتان نخورند.

راه درست: اول سراغ واژه‌های پرکاربرد بروید؛ مثلاً جعبه‌ی ۶۰ واژه‌ی ضروری انگلیسی و فعل‌های بی‌قاعده. واژه‌های تخصصی را وقتی اضافه کنید که واقعاً در متن‌هایتان با آن‌ها روبه‌رو می‌شوید.

۷. مرور نکردن در روزهای شلوغ

یک روز مرور نمی‌کنید، فردا کارت‌ها دو برابر شده‌اند، پس‌فردا منصرف می‌شوید. این رایج‌ترین دلیل رها کردن جعبه‌ی لایتنر است.

راه درست: در روزهای شلوغ کارت جدید اضافه نکنید و فقط مرورهای لازم را انجام دهید؛ حتی پنج دقیقه. هدف حفظ عادت است، نه رسیدن به عدد مشخصی. اگر کارت‌ها عقب افتاده‌اند، چند روز تعداد کارت‌های جدید را کم کنید تا حجم مرور به حالت عادی برگردد.

یک برنامه‌ی ساده برای شروع

1. یک جعبه‌ی آماده یا شخصی با واژه‌های پرکاربرد بسازید.
2. هر روز اول مرورهای موعدرسیده را انجام دهید، بعد ۱۰ تا ۱۵ کارت جدید.
3. برای هر واژه جمله‌ی نمونه داشته باشید و تلفظش را بلند تکرار کنید.
4. واژه‌هایی را که به خانه‌ی ۴ و ۵ رسیده‌اند در حالت معکوس هم مرور کنید.
5. هر واژه‌ی تازه‌ای را که در کتاب، فیلم یا کلاس دیدید، همان روز به جعبه اضافه کنید.

با این روش، بیشتر زبان‌آموزها در یک ترم چند صد واژه را به شکلی ماندگار یاد می‌گیرند؛ آن هم با روزی کمتر از بیست دقیقه وقت.